Inzichten

 

Soms zit er iets waardevols in een klein moment…

Onlangs was ik samen met iemand toen die plots een bericht kreeg. Er bleek een afspraak vergeten te zijn.

Ik zag hoe er wat ongemak ontstond. De gedachten begonnen al snel te draaien. Wat zou de ander daarvan denken? Hoe kon dit het best opgelost worden?

Er werd gezocht naar een antwoord dat de situatie wat gemakkelijker zou maken. Misschien zelfs naar een klein leugentje om bestwil.

Ik vroeg waarom er niet gewoon eerlijk geantwoord kon worden.

Maar wat zou die ander dan denken?

En daar zat het nu net…

We zijn soms zo bezig met wat anderen mogelijk zullen denken, dat we er op voorhand al van alles bij bedenken. We proberen de reactie van de ander in te schatten en zoeken naar een manier om ongemak te vermijden.

Ik nodigde uit om het eens anders te bekijken. Je kunt gewoon eerlijk vertellen wat er gebeurd is. Hoe de ander daarop reageert, heb je niet in de hand.

Er was nog wat aarzeling. Begrijpelijk, want wie vindt het nu fijn om iemand misschien teleur te stellen of een vervelende reactie te krijgen?

Uiteindelijk kwam er een eerlijk antwoord.

En toen gebeurde er iets moois.

De reactie aan de andere kant was positief. De verbazing was groot! Al die gedachten over wat er zou kunnen gebeuren, bleken helemaal niet overeen te komen met wat er werkelijk gebeurde.

We stonden er even bij stil.

Er was een afspraak vergeten. Dat kon gebeuren. Er was eerlijk op geantwoord en daarmee was de kous af. Het leven ging gewoon verder.

Maar er was ook iets anders zichtbaar geworden.

Hoe snel we soms in onze oude patronen schieten. Hoe we vooraf invullen wat iemand anders zal denken en ons gedrag daarop afstemmen. We willen het graag goed doen, niemand teleurstellen en liefst ook geen ongemakkelijke situaties meemaken.

En voor we het weten, zijn we al oplossingen aan het bedenken voor een probleem dat misschien helemaal niet bestaat.

Wat me vooral raakte, was wat er daarna gebeurde.

Het bleef niet bij een gesprek over eerlijk zijn of over wat anderen misschien denken. Er was iets ervaren. De persoon had zelf kunnen voelen hoe het ook anders kon lopen. En zo'n ervaring neem je gemakkelijker mee naar een volgende situatie dan wanneer iemand je alleen maar vertelt hoe je het zou kunnen aanpakken.

Ik vond het bijzonder om daar even bij aanwezig te mogen zijn. Soms is een eenvoudige vraag al voldoende om iets in beweging te brengen. Je kijkt even anders, ontdekt een mogelijkheid die je eerder niet zag en ervaart dat je ook een andere keuze kunt maken.

Misschien begint bewustwording wel vaker zo.

In een klein moment waarin je jezelf herkent. Waarin je even stilstaat bij wat je doet en waarom je het doet. En waarin je ontdekt dat je ook een andere keuze kunt maken.

Je hoeft daarvoor niet je hele leven om te gooien. Soms begint het met iets heel kleins.

Een vraag. Een andere kijk. Een eerlijke keuze.

En plots wordt er iets mogelijk wat je voordien misschien niet zag.