Inzichten
Wanneer spontaniteit opnieuw een project wordt…
Soms ontstaat er iets heel spontaan.
Een ervaring raakt je, een idee komt op of je voelt de behoefte om iets te delen. Zonder plan, zonder dat je weet waar het naartoe gaat. Gewoon omdat het op dat moment goed voelt.
En dan gebeurt er iets…
Je begint na te denken over wat je ermee kunt doen. Je ziet mogelijkheden, bedenkt plannen en voor je het weet, is er iets wat vorm moet krijgen. Het moet kloppen, een richting hebben en liefst ook ergens naartoe leiden.
Wat begon vanuit spontaniteit, wordt opnieuw een project.
Herkenbaar?
Hoe vaak gebeurt het dat iets waar je eerst gewoon zin in had, stilaan iets wordt wat je moet doen? Dat je begint na te denken over hoe het moet, wat het moet opleveren en of je het wel goed aanpakt?
Zonder dat je het echt beseft, verandert er iets. De vrijheid waarmee het begon, maakt plaats voor verwachtingen. Er ontstaat een plan, een doel of een idee van hoe het zou moeten zijn.
En plots ben je niet meer gewoon aan het ontdekken, maar probeer je ergens te komen.
Misschien herken je dit ook in andere dingen in je leven. In een nieuwe hobby, een idee dat je wilt uitwerken of iets waar je enthousiast over bent. Hoe snel krijgt het een plaats op je lijstje van dingen die nog moeten gebeuren?
Het is bijzonder hoe gemakkelijk we dat doen. We willen iets wat ons boeit graag vorm geven, er iets mee bereiken of er iets waardevols van maken.
Maar wat als iets niet meteen ergens naartoe hoeft?
Wat als je iets mag uitproberen zonder te weten waar het eindigt? Of ergens enthousiast over mag zijn zonder dat je er iets mee hoeft te doen?
Onder dit alles zit soms een patroon dat we zelf moeilijk opmerken: hoe we van iets wat vanzelf ontstaat, opnieuw een verwachting maken.
En voor je het weet, zijn we weer bezig met hoe het hoort, in plaats van te voelen waar we werkelijk zin in hebben.
Iets mag ook gewoon ontstaan, zonder plan of bestemming. Het mag onderweg veranderen, of zelfs weer verdwijnen.
Niet alles wat in ons opkomt, hoeft iets te worden.
Het is voldoende om te voelen wat ons op dit moment boeit en daar ruimte aan te geven. Zonder vooraf te bepalen wat het moet worden.
Vrijheid begint ook daar… bij het besef dat we niet alles wat in ons ontstaat, hoeven vast te leggen of waar te maken.
Sommige dingen mogen gewoon ontstaan. En ze mogen ook weer veranderen.
Zonder dat er iets mislukt is.
Dat is iets om bij stil te staan… hoeveel ruimte er ontstaat wanneer we onszelf niet langer verplichten om van alles iets te maken.
En wie weet… hoeveel ruimte er dan opnieuw ontstaat voor spontaniteit.